Τενοντίτιδα Αχιλλείου

Η Τενοντίτιδα ή Τενοντοπάθεια του Αχιλλείου αποτελεί μία φλεγμονώδη πάθηση του αχιλλείου τένοντα, η οποία οφείλεται κυρίως σε χρόνια καταπόνηση. Ο αχίλλειος, είναι ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος τένοντας του ανθρώπινου σώματος και σχηματίζεται από τους τένοντες του αστροκνημίου και του υποκνημιδίου μυός, οι οποίοι αποτελούν το οπίσθιο διαμέρισμα της κνήμης και καταφύεται στην πτέρνα. Ο τένοντας του αχιλλείου δίνει την απαραίτητη ώθηση κατά το βάδισμα και το τρέξιμο. Το συχνότερο σύμπτωμα της πάθησης είναι ο πόνος στην οπίσθια επιφάνεια του ποδιού, κοντά στην πτέρνα.

Το κύριο αίτιο της τενοντίτιδας του αχιλλείου είναι η χρόνια καταπόνηση. Το επαναλαμβανόμενο στρες που ασκείται στον τένοντα προκαλεί μικροτραυματισμούς, οίδημα και φλεγμονή. Η τενοντίτιδα εντοπίζεται συχνότερα 4-5 εκατοστά από την πτέρνα, καθότι η περιοχή αυτή στερείται πλούσιας αιμάτωσης. Η χρόνια φλεγμονή οδηγεί σε σταδιακή εκφύλιση του τένοντα με συνέπεια τον αυξημένο κίνδυνο ρήξης αυτού. Από τενοντίτιδα αχιλλείου υποφέρουν πιο συχνά οι δρομείς και όσοι συμμετέχουν σε αθλήματα που περιλαμβάνουν άλματα, περιστροφικές κινήσεις και ξαφνικές αλλαγές κατεύθυνσης, όπως το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ και το τένις.

Στην εκδήλωση της πάθησης προδιαθέτουν επίσης και άλλοι παράγοντες όπως είναι:

• Οι σφικτοί γαστροκνήμιοι μύες.
• Η παρουσία χαμηλής (πλατυποδία) ή υψηλής (κοιλοποδία) ποδικής καμάρας, η οποία οδηγεί σε διαταραχή της φυσιολογικής μηχανικής του ποδιού.
• Ο υπερπρηνισμός του άκρου ποδός, κατά τον οποίο "πατάει" περισσότερο το έσω χείλος του ποδιού.
• Η απότομη αύξηση τόσο της έντασης όσο και της διάρκειας των προπονήσεων.
• Η χρήση ακατάλληλων υποδημάτων τόσο κατά την εργασία όσο και κατά την άθληση.

Τα συχνότερα συμπτώματα είναι τα εξής:

• Πόνος και δυσκαμψία κατά μήκος του αχιλλείου, ιδιαίτερα κατά το πρωινό ξύπνημα ή μετά από μια περίοδο αδράνειας.
• Πόνος που επιδεινώνεται με τις δραστηριότητες.
• Παρουσία οιδήματος-πάχυνσης του τένοντα
• Ευαισθησία κατά μήκος του τένοντα
• Αίσθημα κριγμού με τις κινήσεις του ποδιού.

Αρκετές φορές υπάρχει ένα μικρό οστεόφυτο στην οπίσθια επιφάνεια της πτέρνας. Αυτό δεν αποτελεί το αίτιο της πάθησης, αλλά το αποτέλεσμα της φλεγμονώδους διεργασίας του τένοντα του αχιλλείου, και υποδηλώνει χρόνια και υποτροπιάζοντα συμπτώματα.

Ο ασθενής με τενοντίτιδα του αχιλλείου χρειάζεται εκτίμηση από εξειδικευμένο Ορθοπαιδικό Χειρουργό. Ο κ. Βλάχος αφού λάβει το ιστορικό σας, θα σας εξετάσει πολύ προσεκτικά και εφόσον ενδείκνυται θα κάνει υπερηχογράφημα της περιοχής. Σε ορισμένες περιπτώσεις θα χρειαστεί μια απλή ακτινογραφία ή μια μαγνητική για την διερεύνηση των πιθανών αιτιών της πάθησης.

Η αντιμετώπιση της τενοντίτιδα του αχιλλείου είναι αρχικά συντηρητική και περιλαμβάνει τα εξής:

• Τροποποίηση των δραστηριοτήτων, ώστε να αποφεύγονται αυτές που επιδεινώνουν τα συμπτώματα.
• Διαλείπουσα παγοθεραπεία 4-5 φορές την ημέρα, για 15-20 λεπτά κάθε φορά.
• Αντιφλεγμονώδη φάρμακα
• Φυσικοθεραπεία
• Ενέσεις με PRP (ΟΧΙ κορτικοστεροειδή, διότι αυξάνουν τον κίνδυνο ρήξης του τένοντα).
• Καθημερινές διατάσεις του γαστροκνημίου
• Χρήση κατάλληλων υποδημάτων
• Ανατομικοί υποπτέρνιοι πάτοι σιλικόνης, οι οποίοι ανασηκώνουν ελαφρώς την πτέρνα.

Η χειρουργική αντιμετώπιση ενδείκνυται μόνο επί αποτυχίας της συντηρητικής αγωγής. Η επέμβαση περιλαμβάνει τον καθαρισμό του φλεγμονώδους τένοντα, την αφαίρεση των εκφυλισμένων ιστών και την επανασυρραφή του εναπομείναντος υγιούς τένοντα.

Η τενοντίτιδα του αχιλλείου συνοδεύεται από έντονο και συνεχή πόνο, ο οποίος κρατά τον ασθενή μακριά από τις αθλητικές του δραστηριότητες. Η έγκαιρη διάγνωση και επιλογή της κατάλληλης θεραπείας είναι κρίσιμη για την καλύτερη και ταχύτερη αποκατάσταση του ασθενούς.